خشم ، سرکوب یا بیان

   ما انسان ها از خشم و عصبانیت بسیار می ترسیم و فراموش می کنیم که در بسیاری از فرهنگ های بزرگ از آن برای تصفیه خود و جدا شدن از گذشته استفاده می شود. ما با این نگرش که " اگر عصبانی شویم  آدم خوبی نیستیم " بزرگ شده ایم . به جای اینکه به ما بگویند خشم نوعی بیان سالم احساسات است مرتباً به ما گفته می شود : " آروم باش ، جواب نده ، چطور جرات می کنی صدایت را برای من بلند کنی " یا " برو تو اتاقت ، تحمل کارهای تو رو ندارم. "

   ما یاد گرفته ایم ناراحتی خود را در سینه پنهان کنیم. ماتم می گیریم ، اخم هایمان در هم می رود و به فکر انتقام و تلافی می افتیم یا حتی شاید بدتر از آن ، یاد می گیریم تا شعله های انتقام را در درون خود روشن کنیم . به این ترتیب خود آزاری می کنیم و در مسیر نابودی خود قدم بر می داریم. از زمانی که فرو خوردن خشم را یاد گرفتید ، این احساس در درون شما ساخته شده است. اگر بتوانید بیان آن را یاد بگیرید می توانید از بار سنگین آن خلاص شوید. اظهار و بیان خشم هم نوعی وظیفه است. خشم اغلب مانع از ارتباط ما با شخص مورد علاقه و خود معنوی مان می شود ، اما با خالی کردن آن می توانیم دوباره با خود و محبوبمان ارتباط برقرار کنیم. عصبانیت باعث گسترش آتش تغییر در درون ما می شود و گیان هرز چندین ساله آن را می سوزاند. خردمندان می گویند عصبانیت گناه نیست ، هر انسانی عصبانی می شود : گناه واقعی ممکن است نگه داشتن خشم در درون خود باشد و چیزی که باعث می شود زندگیتان را مانند سرطان در کام خود فرو ببرد.

   تاکید عموم جامعه بر این است که نباید خشم خود را ابراز کرد و به همین دلیل اغلب مردم اظهار خشم و عصبانیت را کاری سخت می دانند. برخی از خشم مانند وسیله ای برای تحت فشار قرار دادن افراد خانواده یا دیگران استفاده می کنند. عکس آن نیز ممکن است صادق باشد. ممکن است کسانی را بشناسید که در خانواده هایی بزرگ شده باشند که هیچ کس در آنها حق عصبانی شدن نداشته باشد. هنگامی که خواستید خشم خود را سرکوب کنید به عوارض این کار بر روی جسمتان فکر کنید. این کار ممکن است به سر درد ، دل درد و یا کمر درد منجر شود، حتی رابطه خشم با بیماری های قلبی ثابت شده است. اگر تاثیرات فرو خوردن خشم را در زندگیتان به خاطر بیاورید مسلماً اعتراف می کنید که برای فرو نشاندن خشمتان نیروی بیشتری از عصبانی شدن مصرف کرده اید.

   به جای نشستن روی عصبانیت  بهتر است ، مکان مطمئنی برای آزاد کردن آن پیدا کنید. وقتی پرده از روی خشمتان بر می دارید دیگر از خود یا دیگران عصبانی نخواهید بود و در عوض احساس آرامش و صلح خواهید کرد . خشم طبیعی و سالم دوست با ارزشی است که از منافع شما دفاع می کند  نه توپ جنگی کهنه ای  که هر لحظه انتظار انفجار آن می رود.

                                  منبع : روزنامه جام جم( ضمیمه چاردیواری )