اعتماد کنید و آرامش به دست آورید

   در جهان کنونی با پیشرفت تکنولوژی نقش محبت و مسائل عاطفی تا حدی کمرنگ شده است. اما از معدود مواردی که هر چه می گذرد نقش این عوامل و تاثیر آنها بیشتر اثبات می شود، امور درمانی بیماران است.

   مشخص شده هر چه بیمار از لحاظ روحی در وضعیت بهتری قرار داشته باشد، از نظر جسمی زودتر بهبود می یابد. البته ما قصد نداریم که منکر زحمات پزشکان و پرستاران محترم شویم، اما تامین نیاز های روحی بیماران نقش قابل توجهی در این روند ایجاد می کند.

احساس تعلق

   وقتی بیمار احساس کند که به اطرافیان و خانواده تعلق دارد و به نوعی به حضور او نیاز است و هرگز اطرافیان از اینکه او کسالت دارد یا برای مدتی قادر به انجام برخی امور نیست، احساس نمی کنند که اضافه است و یا باید او را تحمل کنند، انگیزه بیشتری برای سرعت دادن به درمان و همکاری با پزشک و مصرف داروها پیدا کرده و زودتر بهبود می یابد.به همین دلیل است که افرادی که در سفر یا دور از خانواده بیمار می شوند وقتی عضوی از خانواده خود را می بینند بسیار خوشحال تر شده و به نظر می رسد حالشان بهتر است.

احساس آرامش

   احساس آرامش تنها به معنی سکوت یا کاهش سر و صدا نیست بله به معنی اطمینان خاطر است. باید به بیمار اطمینان داد که سایر مسائل بعضاً جزیی خللی در روند درمان ایجاد نمی کند و تنها مساله قابل اهمیت رسیدگی به بیمار است. صحبت کردن راجع به گرفتاری ها ، مسائل مالی درمان و سایر موارد جز افزودن بر نگرانی بیمار و در برخی موارد سرباز زدن او از همکاری با کادر درمانی نتیجه دیگری ندارد.

نیاز به توجه

   شاید شنیده باشید که می گویند فرد بیمار مانند کودک است. به این دلیل که زودرنج و آسیب پذیر شده و نیاز به محبت و توجه بیشتری دارد؛ بویژه اگر در بیمارستان بستری باشد، احساس همدردی افرادی که به ملاقات وی می آیند از دید او بیانگر محبتشان و میل ایشان به بهبودی او تلقی می شود و نقش موثری در شادابی روحیه وی دارد.رسیدگی به بیمار هرچند کار ساده ای نیست، اما همین که به صحبت هایش توجه شود و نیاز هایش جدی گرفته شود به بهبودی وی کمک شایانی می کند.پس سعی کنیم حتی اگر خسته یا ناراحت هستیم در حضور بیمار واکنشی نشان ندهیم. زیرا او به دلیل آسیب پذیری زیاد ممکن است آن را به حساب بی توجهی و کم علاقگی  ما بگذارد.

درک شرایط

   بهتر است اطرافیان بیمار با اطلاع دقیق از شرایط بیماری از جمله علائم جسمی و روانی، روند پیشرفت یا بهبودی و عواملی که در درمان موثر هستند، آگاهی مناسبی از شرایط داشته باشند و علاوه بر تشریح مواد لازم و اقدامات مناسب در هنگام  لزوم همدردی خوبی با بیمار داشته باشند. البته منظور ما از همدردی دلسوزی نیست چرا که دلسوزی بیمار را نگران تر کرده و تاثیر منفی دارد. اما همین که فرد بیمار بداند اطرافیان از ناراحتی و درد و غم او آگاه هستند و وضعیت وی را درک می کنند، سختی های بیماری را بهتر تحمل می کند . از طرف دیگر وقتی بیمار از علائم، شرایط و شیوه های درمانی اطلاع کافی داشته باشد، مراحل گوناگون را بهتر طی می کند.

پذیرش بیمار

   پذیرش بیمار به عنوان فردی مفید  صرف نظر از ظاهر، طبقه اجتماعی و خلق و خویش نقش قابل توجهی در روند درمان ایفا می کند. توجه به این نکته که همه افراد به واسطه انسان بودن مستحق برخورداری از کیفیت معقول درمان هستند، اهمیت خاصی دارد. همان طور که می دانید بیماران خاص به دلیل شیوه های گوناگون درمان و تاثیر جانبی دارو ها ممکن است از لحاظ ظاهر یا خلق و خوی دچار مشکل شوند، اما آنچه به ایشان روحیه می دهد این است که خود و جودیشان مهم است نه امور دیگر.

تقویت عزت نفس

   احترام به بیمار و نظر خواهی از او در تصمیم گیری ها و دادن فرصتهای گوناگون به بیمار بسیار مهم است. این که اطرافیان به روند درمان خوش بین بوده و بر نکات مثبت و هرچند کوچک بهبودی او تاکید نمایند  موجب عزت نفس بیمار شده و به وی انگیزه کافی برای مقابله و مبارزه با بیماری می هد.

   او باید بداند که نقش مهمی در درمان دارد و خواستن او به منزله نیمی از درمان است. چنانچه بیمار خود را قربانی سرنوشت بداند و تصور کند که کاری از وی ساخته نیست، به منزله شکست در دردمان است. برخی تصمیم گیری های شخصی مانند انتخاب نوع غذایی که می خورد ، موسیقی که گوش می کند و یا فیلمی که می بیند نیز به وی انرژی مثبت می دهد.

اعتماد

   برقراری ارتباط مناسب با دیگران و حضور بیمار در جمع تا حدی که وی را خسته نکند  برایش  مفید است. هرگز جز در موارد خاص بیمار را از اجتماع جدا نکنید، زیرا این کار توانایی او را در مقابله با بیماری کاهش می دهد . از طرفی وقتی بیمار با دیگران ارتباط سالمی داشته باشد اعتماد بیشتری نیاز به اطرافیان ، اعضای خانواده و افرادی که از وی نگهداری می کنند ، پیدا کرده و برای بهتر شدن و توانایی همکاری بیشتر با دیگران ، خود نیز تا حد امکان همکاری کرده و مراحل بیماری را بهتر پشت سر می گذارد و سعی می کند زودتر خوب شود، زیرا احساس می کند دیگران به وجود و حضور او د رکنار خود نیاز دارند و او می تواند برایشان مفید واقع شود. در چنین محیط امن و دوستانه ای بدن نیز از لحاظ روحی آماده تر شده و داروها تاثیر بهتری از خود نشان می دهند.

                                           منبع:روزنامه جام جم(ضمیمه چاردیواری)

روزی که دنیا تغییر می کند

   همه ما بارها به خودمان قول داده ایم برای اینکه خوشبخت شویم به نحو موثری خود و زندگی خود را  تغییر دهیم، فکرش را بکنید یک روز صبح از خواب بر می خیزید و می بینید آدم دیگری شده ایدو به طور ناخودآگاه تمام رفتارهایی که می خواستید از شرشان خلاص شوید، دست از سر شما برداشته اند و همه جا و همه کس به نظرتان مثبت، زیبا، انرژی بخش و تازه می اید.

   انگار تازه متولد شده اید. یک نفس عمیق می کشید و به دنیای جدیدتن پا می گذارید.

   بله لحظه ای لبخند بر لبانتان می نشیند و به رویا فرو می روید، ولی خیلی زود شما هم متوجه می شوید که انتظار ایجاد تغییرات با چنین پیش آمد غیر مترقبه ای غیر مکن است. بله برای هر تغییری باید تلاش کنید.

   نباید از تغییر کردن ناامید شد، برخی از انسانهای انعطاف ناپذیر هم می توانند تغییر رویه بدهند، اگرچه تغییر همیشه آسان صورت نمی پذیرد، ولیکن هیجان انگیز است و با جستجو و تکاپو همراه است، مخصوصاً اگر گرفتار بوده و مایل به رفع مشکل خود باشیم!

چقدر طول می کشد؟

   حتی اگر از دیگران هم کمک بگیرید، باز هم حدود 90 درصد از کارها را خودتان انجام خواهید داد! در روشهای جدید درمانی ، خودیاری کلید تغییرات به خساب می آید. زمان تغییرات از یک فرد تا فرد دیگر متفاوت است. برای بعضی از افراد در حدود 6ماه طول می کشد که عادات خود را تغییر دهند و بتوانند اعتماد به نفس خود را به دست بیاورند و برای افراد دیگر هم ممکن است سالها طول بکشد تا به حقیقت وجودی خود پی ببرند. شروع این مرحله هم می تواند تقویت کننده اعتماد به نفس باشد.

   وقتی این کار را بر روی خوتان شروع می کنید، اعتماد به نفس شما به طور ثابتی افزایش پیدا م یکند، اما پیش بینی مدت زمانی که برای این کار لازم است، کار سختی است.

   هفت عامل ضروری به عنوان مراحل یک برنامه موفق در افزایش اعتماد به نفس نقش دارند:

امکان تغییر را باور داشته باشید

   باید اعتقاد داشته باشید که تغییر امکان پذیر است. می توانید به کتاب خانه ای مراجعه کنید و مجله ها و مقالات تحقیقی روانشناسی و رمان درمانی موجود در مورد اعتماد به نفس را به خوبی مطالعه کنید.

   گاهی هم بد نیست که به تجربه های شخصی مردمی که بر مشکلات خود غلبه کرده اند، گوش کنید و یا آنها را مطالعه کنید.

انگیزه

   باید خودتان بخواهید که تغییر پیدا کنید. خیلی از افراد فکر می کنند که قبل یافتن انگیزه برای تغییر، باید به پایین ترین سطح رسید.

   به دلیل نا خوشایند بودن تغییر، ما تمایل پیدا می کنیم که بعد از بوجود آمدن یک بحران، شکل زندگی خود را عوض کنیم؛ زیرا دلایلی وجود دارد که صبر کردن برای وقوع یک بحران را بی معنی می کند. مثلاٌ ممکن اسن بحران ، شما را از بین ببرد و هیچ انرژی و توانایی برای تغییر در شما باقی نگذارد.

   ممکن است هرگز به تقطه بحران نرسید. بسیاری از مردم این طور هستند.آنها بقیه زندگی شان را ب آرامش و به اصطلاح با دنده 2 حرکت می کنند و یک سری (( اگر )) باقی می گذارند. اگر قدم های کوچک برداشته شوند تغییر رفتار به سرعت تحت تاثیر قرار گرفته و سطح اضطراب را قابل کنترل می سازد.

   روحیه مایوسانه ای که اکثر بحران ها ایجاد می کنند القا کننده اعتماد سازی نیست.

   با این حال در مورد اثرات مخرب رفتارهای نادرست و نداشتن اعتماد به نفس کافی بر زندگی، زیاد فکر نکنید، بلکه تلاش را از سر بگیرید.

بینش

   باید نسبت به خود و رفتارتان شناخت لازم را به دست آورید. آگاهی از احساسات و رفتار حال حاضر خود نیز اهمیت دارد. تحلیل جز به جز این موضوع که نظر شما در مورد خودتان چیست و دیگران در مورد شما چه فکری می کنند؟

اهداف

   باید اطمینان پیدا کنید که این اهداف حقیقی و متعلق به خودتان هستند. افرادی که اعتماد به نفس کافی ندارند، در آماده سازی مقدمات برای شکست خوردن متخصص هستند. آنها با گفتن این جملات مایوس کننده در شکست خوردن خود تاثیر مستقیم دارند؛ آنچه که مهم است رسیدن به تعادل بین محتاط عمل کردن و بلند پروازی است و این امری است که بدون برداشتن قدم های کوچک حاصل نمی شود.

   در این راه ما شانس زیادی برای موفقیت داریم و احساس خوشایندی که پس از آن پیدا می کنیم، مشوق ما خواهد بود.

تمرین

   باید وقت و انرژی زیادی برای تمرین رفتارهای جدیدتان صرف کنید. به دست آوردن اعتماد به نفس نیاز به اموختن مهارت های جدید دارد. رفتار جدید ما در ابتدا برای خودمان ناآشنا و عجیب است. مثلاً کسب اطمینان و اعتماد ، به فرا گرفتن زبان جدید و راهی برای بیان خود نیاز مند است.

   تمرین رفتار توام با اعتماد به نفس جدید در حمام یا مقابل آیینه به هیچ وجه خجالت آور یا احمقانه نیست. اگر به وسایل سمعی و بصری دسترسی دارید جلوی دوربین هم می توانید تمرین خوبی داشته باشید.

   مدل دیگر قضیه تمرین کردن، ایفای نقش به کمک یک دوست دلسوز یا یک مشاور و یا یک گروه خود یاری است.

حمایت

   لازم است که تشویق شوید. هیچ عاملی به اندازه یافتن دوستی واقعی در اجرای برنامه های تقویت اعتماد به نفس موثر نخواهد بود. باید دوستانی پیدا کنید که به تغییر شما راضی و خوشنود باشند و در این راه شما را تشویق کرده و حمایت کنند.

   یادتان باشد که اگر دیگران هم در این راه مثل شما باشند، عدم اعتماد به نفس شما برای آنها پاداش حساب می شود و اگر اعتراضی به آنها نکنید، شاید آنها هم دغدغه ای برای تغییر رفتارشان نداشته باشند و به شما بگویند که رفتارتان خودخواهانه و مقتدرانه است. در این حالت اگر شما این مطلب را نپذیرید و بخواهید به راه خود ادامه دهید باید دوستان جدیدی انتخاب کنید.

پاداش

   باید قدرت درک سودمندی و فایده این کار دشوار را داشته باشید. بر اساس نظریه یادگیری، اگر ما هنگام موفقیت در یک کار پاداش بگیریم، به جای اینکه در مواقع شکست، تنبیه یا سرزنش شویم، مهارت جدید را سریع تر و خیلی بهتر کسب می کنیم. اغلب افرادی که اعتماد به نفس ندارند، کسانی هستند که تجربه تنبیه از جانب خود و دیگران را دارند. پاداش گرفتن، تجربه ای کاملاً جدید است. شاید کاری که برای درمان خود شروع کرده اید امری پر خطر برایتان محسوب شود، در حالی که برای دیگران خیلی معمولی به نظر می رسد. ضمن آن که ممکن است دریافت پاداش نیز سریع نباشد؛ چون وظایفی که ما برای به کارگیری مهارت های تازه کسب شده انتخاب کرده ایم، گاه پیچیده و طولانی مدت هستند و به همین دلیل بعضی وقتها وسوسه می شوید که کارتان را متوقف کنید. مخصوصاً زمانی که می شنوید مردم می گویند: (( سخت نگیر ، ارزشش را ندارد)). (( زندگی کوتاه است بهتر است آن را با آرامش طی کنی)).

   اما هر قدر که اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنید، زندگی شما متنوع تر، هیجان انگیز تر و لذت بخش تر می شود. پس همیشه فکر کنید پاداشی که دریافت می کنید ارزشش را دارد.

                                         منبع: روزنامه جام جم ( ضمیمه چار دیواری )

کلیدهای طلایی موفقیت

   شما همیشه در زندگی خواهان پیشرفت در روابط هستید و دوست دارید خوشبختی و سعادت در زندگی روز به روز توسعه پیدا کند. این آرزوی همه است اما به این سادگی هم میسر نیست زیرا اگر روابط زناشویی را به حال خود رها کنید، می بینید به جای اینکه هرچه بیشتر و بیشتر نسبت به هم صمیمی و علاقه مند شوید دارید نسبت به هم بی تفاوت می شوید، اما چگونه ارتباط خود را با همسر خویش گسترش دهید.

   یک عشق نمی تواند در شرایطی که بین زن و مرد فاصله ایجاد شده است شکل بگیرد و دوام یابد. پس چاره ای نداریم جز اینکه ، شکاف های روحی بین خود و همسرمان را کم کنیم.

   شنونده خوبی باشید. هر کسی دلش می خواهد به او فرصت سخن گفتن داده شود و برای حرفهایی که می زند ارزش قائل شوند.

   فراموش نکنید شما همسر شوهرتان هستید نه مادر او، بنابراین سعی نکنید مدام درست و نادرست را به او تذکر بدهید و او را نصیحت کنید، به خصوص در حضور دیگران.

   این حقیقت دارد هر کسی در هر موقعیتی که باشد سعی می کند در آن شرایط بهترین تصمیم را بگیرد و به بهترین نحو عمل کند؛ این در مورد همسر شما هم صادق است. همسر خود را با دیگری مقایسه نکرده ، از او ایراد نگیرید و تحقیرش نکنید. یک لحظه فکر کنید آیا شما واقعاً دوست داشتید همسر مردی باشید که همسرتان را با او مقایسه می کنید؟حتی اگر جواب مثبت هم باشد  یادآوری این مساله برای همسرتان رنج آور است.

   امیدوارم از آن دسته آدمهایی نباشید که وقتی در مورد همسرشان حرف می زنند مدام می گویند من می توانم تغییرش بدهم و درستش کنم. اگر این طور است بهتر است تغییر رویه بدهید. به جای آن چار چوب فکری و ذهنی همسرتان را بشناسید و او را آنچه که هست درک کنید.

   مردها ممکن است همه مشکلات را به همسرشان نگویند. آنها بااین روش همسرشان را حتی در مقابل ناملایمات زندگی محافظت می کنند پس سعی کنید نسبت به وضعیت روحی همسرتان دقیق و حساس باشید.

   در مورد مسائل مورد علاقه همسرتان اطلاعات کسب کنید و به آن احترام بگذارید.

   ازدواج موفق ازدواجی است که در آن زن و مرد هردو زمینه رشد و موفقیت بیشتری نسبت به زمان تجرد یافته باشند. پس زمینه های حرکت او را فراهم کرده و مانع رش او نشوید.

   زبان نگاه را بیاموزید و ارتباط های غیر کلامی با همسر خویش را بیشتر کنید.

   توقعات و انتظاراتی که از او دارید، محترمانه برایش بیان کنید و از او نیز چنین بخواهید.

   شادمانی باید پیوسته در زندگی زناشویی متولد شود و یکی از مسئولیت های ما  بافتن راهی برای این شادمانی است. هر روز بهانه ای برای ایجاد نشاط و شادمانی در خانه ایجاد کنید.

                                     منبع:روزنامه جام جم( ضمیمه چار دیواری )