کلید قلبها

   شاید گیرا تر از (( حسن خلق )) واژه ای نباشد که ترسیم کننده روحی زلال و طبعی بلند و رفتاری جاذبه دار باشد. چیزی که عنوان نمونه رفتار یک مسلمان است و معیار کمال ایمان یک مومن ، آن گونه که رسول خدا نیز به این فضیلت متعالی آراسته بود.

   بخشی از اخلاق نیکو در خوش رویی و خوش رفتاری است ، بخشی در خوش گویی است. در مواجهه دو نفر با یکدیگر ، پیش از هر سخن و عمل ، دو صورت با هم رو به رو می شود. مواجهه دو انسان با هم کیفیت این رویارویی چهره ها نقش عمده در نحوه گفتار و رفتار دارد و رمز گشایش قفل دلهاست.

   (( خوش رویی ))، هم در نگاه مطرح است، هم در لبخند، در گفتار آشکار می شود،هم در رفتار. چه بسا رابطه ها و دوستی هایی که با ترشرویی و اخم کردن به هم خورده است. از سوی دیگر مبداء بسیاری از آشنایی ها هم یک (( تبسم)) بوده است. وقتی با چهره شکفته و باز با کسی روبه رو می شوید، در واقع کلید محبت و دوستی را به دست او داده اید. اگر این خوش رویی و خنده رویی با نیت پاک و الهی انجام گیرد، علاوه بر تاثیر محبت آفرین (( حسنه )) و (( عبادت )) به حساب می آید. اگر اولین برخورد ما با کسی به گونه ای باشد که غم او را به شادی و نگرانی اش را به اطمینان بدل سازد، دریچه ای به دنیای صفا وسرور به رویش گشوده ایم. گاهی با توجهی، نگاهی، محبتی، کلامی، هدیه ای و ... می توان انسانی را مسرور ساخن و در نتیجه خدا را از خود راضی ساخت.

   وقتی می توان با کلماتی و چهره و برخوردی خوش و دلپذیر، خاطری را خرسند ساخت چرا باید با گفتن کلماتی ناوشایند و اندوه افرین، غم بر چهره دیگری نشاند و او را به یاد روزهای تلخش انداخت و او را مایوس و دلسرد ساخت؟

   از شاخه های دیگر ((حسن خلق )) که رابطه ها را استوار تر و پیوند ها را صمیمی تر می سازد، گفتار دلپذیر و شادی بخش است، متانت در سخن و ادب در گفتار و زیبایی در کلام، خصلت پاکدلان بی کینه استو خلق و خوی اولیای دین. ارزش انسان و جوهره وجودی اش از زبان و بیان روشن می سازد.

   یکی تحقیر می کند، یکی تشویق. یکی عیب جویی می کند، دیگری تحسین و تقدیر. یکی ملامت می کند، دیگری پر و بال می دهد. کدام یک خوب تر است؟

   کلام نرم، رفتار شایسته، گفتار موءدبانه و جاذبه دار، تحمل فراوان و حلم و بردباری و چهره گشاده و بشاش از مظاهر و جلوه های (( حسن خلق )) است.

   وقتی محبت خود را به دیگران ببخشید، در حوادث صبور و شکیبا باشید، خشم خود را فرو خورده، خویشتن داری کنید، بدی را با خوبی پاسخ دهید و از توهین و تکبر دور باشید، آنجاست که توانسته اید گوشه ای از دل انسان های غم دیده را به دست آورید. کیفیت برخورد ما با انسان های دیگر، همان نتیجه را به ما بر می گرداند. ادب و احترام، ادب می آورد و توهین و بد زبانی ، اهانت متقابل را به همراه دارد.

   با چهره باز و گشاده رویی و خوش اخلاقی می توانید، کرامت های انسانی تان را تقویت نموده و لی را شاد سازید.

                                           منبع:روزنامه جام جم(ضمیمه چار دیواری)